خدایا! اگر از جلال تو هم غافل بمانیم جمال خیره کننده ات مجال تخطی نمی دهد و اگر از خوف تو را هم به

نسیان بسپاریم شرمساری نعمات بیکرانت دست و دل را در انجام گناه می لرزاند.

خدایا! شیطان و نفس به هم دست داده اند تا بندگان خوب تو را زمین بزنند.

بی مساعدت تو مقاومت ممکن نیست.

خدایا! در این وانفسای «کل حزب بما لدیهم فرحون» روشنای هدایت هر لحظه ات را از ما دریغ نکن و

هواهایمان را مانع دیدار روشنایی مساز.

خدایا! الفبای معنویت را به کتاب های قطور و میان تهی حیاتمان بازگردان.

آمین یا رب العالمین

شکست در گلو بغض سوزان من و / عطر حسین روح و جانم گرفت …

بخون ای دل محرم اومد از راه / بخون اجر تو با عباس بی دست …

عشق یعنی حاجی بیت الحرام / دل بریدن ها وحج ناتمام

عشق یعنی غربت نور دوعین / عشق یعنی گریه برقبر حسین

خواهید که سر بلندو جاوید شوید / تا آخر عمر تکیه به ارباب کنید

دانی که چرا چوب شود قسمت آتش؟ / بی حرمتیش بر لب و دندان حسین است

دانی که چرا آب فراتست گل آلود؟ / شرمنده زلعل لب عطشان حسین است

بین دو نهر آبه ، یه سرزمین خشکه / شمیم باغ و لاله اش خوشبو ز عطر مُشکه

کاش ما هم کربلایی می شدیم / در رکاب تو فدایی می شدیم

خواهید مه سربلند و جاوید شوید / تا آخر عمر تکیه بر ارباب کنید

باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست

آب در این تشنگی از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست

قاسم ولیلا همه در خون شدند این چه غمی بود که دنیا شکست

پــادگــانم چــادری شــد وصــله دار ،سر درش عکس علی با ذوالفقار .

ارتش حیــدر محــل خدمتم ، بهر جانبازی پی هر فرصتم .

نقش سردوشی من یا فاطمه است ، قمقمه ام پر ز آب علقمه است .

رنــگ پیراهــن نه رنــگ خاکــی است ، زینب آن را دوخته پس مشکی است

ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش / از بس که کَرَم دارد و آقاست حسین

——

——

آسمان مکثی کرد.

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن‌ها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:

سعدی می گوید یاد دارم که در ایام کودکی اهل عبادت بودم و شب ها بر

می خاستم و نماز می گزاردم و به زهد و تقوی رغبت بسیار داشتم. شبی

در خدمت پدر نشسته بودم و تمام شب چشم بر هم نگذاشتم و قرآن

گرامی را بر کنار گرفته می خواندم. در آن حال دیدم که همه آنان که گرد ما

هستند خوابیده اند.

پدر را گفتم: از اینان کسی سر بر نمی دارد که نمازی بخواند. خواب غفلت

چنان اینان را برده است که گویی نخفته بلکه مرده اند. پدر گفت: تو نیز اگر

می خفتی، بهتر از آن بود که در پوستین خلق افتی و عیب آنان گویی و بر

خود ببالی.

گلستان سعدی

۱. برای رهایی از مرگ به عزراییل جانم را رشوه خواهم داد!

۲. هزار پا وقتی کفش هایش را درآورد همه حشرات از بوی پایش خفه

شدند!

۳. دریای طوفانی در امواج خود غرق می شود!

۴. مرگ پایان مقدمه ی چند صفحه ی اول از کتاب زندگیست!

۵. برای اینکه بتوانم به خورشید شبیخون بزنم قبل از حمله عینک آفتابی ام

را به چشمانم می زنم!

۶. به رسم یادبود و به خاطر بازیگری در دنیا از زمانه تندیس بلورین مرگ را

هدیه گرفتم!

۷. خبر فوت ثانیه ها از زبان ساعت شنیدنیست!

۸. خواب غفلت نیاز به تعبیر ندارد!

۹. به چهره اش نگاه کردم، دلش از هرچیزی خالی بود به حرفهایش گوش

کردم، دل پری داشت. اسمش نی بود!

۱۰. آنقدر روح لطیفی دارم که دلم برای مرغ های روی آتش کباب می شود!

مردي در جهنم بود كه فرشته اي براي كمك به او آمد و گفت من تو را نجات مي دهم براي اينكه تو روزي كاري نيك انجام داده اي فكر كن ببين آن را به خاطر مي آوري يا نه؟

او فكر كرد و به يادش آمد كه روزي در راهي كه مي رفت عنكبوتي را ديد اما براي آنكه او را له نكند راهش را كج كرد و از سمت ديگري عبور كرد.

فرشته لبخند زد و بعد ناگهان تار عنكبوتي پايين آمد و فرشته گفت تار عنكبوت را بگير و بالا برو تا به بهشت بروي. مرد تار عنكبوت را گرفت در همين هنگام جهنميان ديگر هم كه فرصتي براي نجات خود يافتند به سمت تار عنكبوت دست دراز كردند تا بالا بروند اما مرد دست آنها را پس زد تا مبادا تار عنكبوت پاره شود و خود بيفتد. كه ناگهان تار عنكبوت پاره شد و مرد دوباره به سمت جهنم پرت شد فرشته با ناراحتي گفت تو تنها راه نجاتي را كه داشتي با فكر كردن به خود و فراموش كردن ديگران از دست دادي. ديگر راه نجاتي براي تو نيست و بعد فرشته ناپديد شد.

شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد

وقتی روز شمار بندگی را ورق می‏زنی الطاف رحمت ایزدی را در لابه لای روزها می‏بینی بعضی از ماه‏ها شور و حال دیگری دارند . اصلا رنگ و بوی خدا در آنها نمایان‏تر است .

رجب، ماه خدا، ماه خالی شدن از غیر خدا، ماهی که ملائکه در زمین به دنبال جمع کردن استغفار مثل من و تو هستند . باید تخلیه شد باید دید روزها را چگونه گذرانده‏ایم . تپش قلبهایمان با کدام طنین موزون می‏نواخت .
آیا با نوای استغفار (استغفرالله و اسئله التوبه) در این میکده دل را گشوشده‏ای؟ ! و آیا . . .
گام‏ها را فراتر می‏نهیم تا به کعبه مقصود رسیم . شعبان از راه می‏رسد . آن هنگام که ظرف بندگی تو از تب هوای نفس اماره خالی شد شعبان با طلوعی سرشار از لبریز از شکوفه‏های محمدی و عطر ال الله از راه می‏رسد و قدم بر خانه دل می‏گذارد . می‏آید تا این منزل بود را به دسته گل‏های از ذکر و معنویت‏بیارآیی . هر چه گام به جلو برمی‏داریم احساس سبکی در ما ایجاد می‏شود .

و دیگر هنگامه جلای دل است . دلی که رجب را وقف پیرایش آن در شعبان را وقف آرایشش کرده‏ایم . مهربانا شکرت که این گونه مرا، اعضاء و جوارحم را، زبانم، چشمم را، گوشم را و همه وجودم را میهمان این خوان با کرامتت کرده‏ای، میهمانی که حتی چشم بر هم نهادن آن نیز عبادت است .

آرام آرام دلنشین و سبکبال پاسی را بر بال ملائک می‏گذاریم و دستان رمضان را در آغوش می‏گیریم پای بر شمارش معکوس دل می‏گذاریم و به سوی عشق و مستی در دست .

به میانه ماه خدا نزدیک شده‏ایم . نوای رحمت ایزدی به گوش می‏رسد . در قلب زمان اعظم ملائکه آسمان بر زمین می‏آیند تا بالهایشان را فرش پای ملکوتیان کنند . آمدند تا تو را بخرند . آیند تا تو را نزد آن معبودی ببرند که خریدار هر یوسف بد سرشت است .

لیالی قدر در انتظارند تا فانوس عشق و عاشقی را بنوازند . معشوقه دل عطر شفا و رحمت را می‏گستراند، دلبری می‏کند تا تو را که عاشقی و مجنون، ناز او را بخری .

آمده‏ام به کوی تو گر تو کنی نگاه من

ناز خرج ز روی تو گر تو دهی شفای من

و آنجاست که این عبد سراپا تقصیر روی به سوی حقیقت عالم می‏کند و منشور آینده‏ای مبهم را از دست مولامان حجة بن الحسن (عج) بر می‏گیرد .

خدایا چه می‏شود ما را این شب، پر از رحمت و برکت، اما رسم مجنون شدن را نمی‏داینم، نمی‏دانیم که اگر لیلای عالم کاسه گدایی تو را می‏شکند . تو را دوست دارد و در انتظار یک نگاه پر از نیاز توست . شب قدر آمده است تا تویی که خسته عالم دنیایی، خسته بندگی تن شده‏ای . چنگ در ریسمان معنویت زنی و قرآن را که سرچشمه معنویات عالم است‏با زبان اشک بیارازی با زبانی که تحفه قدح بار است، با زبانی که کیمیای جلای دل است . آن محبوبه‏ای که شنزار گونه‏های عاشقان را آبیاری می‏کند تا نهال خوف و رجا در آن برویاند .

شبنمی که اگر لیلای مجنون، گوشه چشمی (نیم نگاهی) بر آن کند همه گناهانت اگر به عدد ستارگان آسمان باشد آمرزیده می‏شود . آری باید این اشک‏ها را تحفه قدم او کرد .

لطیفا! حال که در رحمتت را به روی ضعیفان و ثروتمندان معنویت گشوده‏ای و حال که من ناچیز قلب رمضان را که با شستن خون در رگها جاری می‏کند در آغوش خود می‏فشارم . چگونه می‏شود این عاشقی که در دام بلای دوست گرفتار است‏به خود واگذاری؟

چگونه می‏شود آن حال و هوای شبهای قدر را از من بستانی تا در این بحر فانی دست و پا زنم . . .

چگونه؟ !

ای الهه ناز! با همه نیاز، به درگاه تو آمده‏ام تا قلم عفو بر در دریای گناهانم بکشی که که با دیدگانی پاک به زیارت آقا حجة بن الحسن (عج) برسم .

ای محرم راز! با دل پر سوز و گداز، آمده‏ام تا به شب قدر حلقه گمشده انسانیتم را بیابم که مگر سالک راه تو شوم . ای خدای بی نیاز! با عطش و عشق و نیاز آمده‏ام تا به حق بهترین بندگانت، به حق سید رسولانت و به حق ناله‏های عصمت عالم ما را هم رنگی الهی بزنی تا خدایی خدایی شویم .

التماس دعا

1. فقط برای امروز شاد خواهم بود.این عبارت نشان می دهد که سخن آبراهام لینکلن چه قدر درست بود که می گفت: بیشتر مردمان همان قدر خوشبخت هستند که می خواهند. خوشبختی در درون ما است و با دنیای بیرون ارتباط چندانی ندارد.

2. فقط برای امروز سعی خواهم کرد، خودم را با آن چه که هست تطبیق بدهم و سعی نخواهم کرد که همه چیز را با میل و خواست خود سازگار کنم. خانواده ام، شغلم و شانس ام را همان گونه که هستند می پذیرم و خودم را با آنها تطبیق می دهم.

3. فقط برای امروز، از بدنم مراقبت خواهم کرد. آن را تمرین خواهم داد، از آن مراقبت خواهم کرد، آن را تغذیه خواهم کرد، از آن استفاده نا به جا  نخواهم کرد و از آن غفلت نخواهم کرد، تا دستگاه کاملی برای انجام کارهایم باشد.

4. فقط برای امروز، سعی خواهم کرد ذهنم را تقویت کنم. چیز مفیدی خواهم آموخت. ولگرد ذهنی نخواهم بود. چیزی را خواهم خواند که نیازمند تلاش، تفکر و تمرکز باشد.

5. فقط برای امروز، برای تمرین روحم صد تمرین را انجام خواهم داد.ابتدا برای کسی کاری انجام می دهم و نمی گذارم بفهمد که من آن کار را برای او انجام داده ام.

  6. فقط برای امروز، با همه چیز موافق خواهم بود. به بهترین شکل نگاه خواهم کرد، به شیک ترین نحو لباس خواهم پوشید، آرام حرف خواهم زد، مودبانه رفتار خواهم کرد، دیگران را تحسین خواهم کرد، هرگز از کسی انتقاد نخواهم کرد، عیب جویی نخواهم کرد.سعی نخواهم کرد رفتار کسی را درست کنم و سعی در بهبود آن نخواهم داشت.

7. فقط برای امروز، سعی خواهم کرد، تنها برای امروز زندگی کنم، نه این که همه مشکلات زندگی را به یک باره حل کنم. می توانم برای 12 ساعت کارهایی را انجام دهم که اگر قرار بود آن ها را برای همه عمرم انجام دهم مرا می ترساندند.

8. فقط برای امروز، برنامه ای خواهم داشت. برای هر ساعت از روزم برنامه خواهم داشت. ممکن است نتوانم دقیقاً از آن پیروی کنم. ولی، به هرحال برنامه خواهم داشت. آن دو مزاحم را از بین خواهم برد: عجله و تردید.

9. فقط برای امروز، نیم ساعت با خودم خلوت کرده و استراحت خواهم کرد. بعضی وقت ها در این نیم ساعت به خدا فکر خواهم کرد که به زندگی بیشتر امیدوار و خوش بین باشم.

10. فقط برای امروز، نخواهم ترسید، به خصوص از خوش حال بودن نخواهم ترسید، از لذت بردن از آن چه که زیباست، از عشق ورزیدن و از باور داشتن به اینکه آن هایی که من دوست شان دارم، مرا دوست می دارند.

یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی

های بزرگ باشند

یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که

می خواهم باشند

یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم

که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود

آشتی دهد

یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم

چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد.